میزان مصرف اسید سولفوریک در هکتار

بسیاری از کشاورزان و باغداران هنگام مواجهه با زردی برگ‌ ها، ضعف در رشد ریشه، یا شور شدن خاک، هزینه‌ های سنگینی را صرف خرید انواع کودهای گران‌ قیمت کلاته، فسفره و ریزمغذی می‌کنند؛ اما پس از پایان فصل برداشت، نتیجه‌ای جز عملکرد ضعیف و هدررفت سرمایه عایدشان نمی‌شود. ریشه این مشکل اغلب کمبود کود در خاک نیست، بلکه قفل بودن چرخه جذب است. در بخش عمده‌ای از اراضی زراعی و باغات کشور، حاکمیت اسیدیته (pH) بالا و حضور کربنات کلسیم (آهک فعال)، محیط ریزوسفر ریشه را غیرفعال کرده و عناصر ضروری را به ترکیبات نامحلول تبدیل می‌کند.
در چنین شرایطی، اصلاح‌کننده‌ های اسیدی قوی‌ ترین و اقتصادی‌ ترین اهرم کشاورز به شمار می‌روند و در میان آن‌ها، اسید سولفوریک با غلظت تجاری (۹۸ درصد) اثربخش‌ ترین ترکیب اصلاح‌کننده است. با این حال، استفاده از این ترکیب شیمیایی نیازمند دقت بالا است. اگر کمتر از حد لازم مصرف شود، هیچ تغییر محسوسی در اسیدیته خاک رخ نمی‌دهد؛ و اگر دوز آن بیش از حد باشد، سوختگی شدید ریشه‌ های موئین، از بین رفتن فلور میکروبی خاک و تخریب ساختار خاک را به همراه دارد. به همین دلیل، یکی از کلیدی‌ ترین پرسش‌های هر کشاورز و کارشناس تغذیه گیاهی این است که میزان مصرف اسید سولفوریک در هکتار چقدر است و چگونه باید متناسب با ویژگی‌ های خاک و نوع کشت محاسبه شود؟ در این راهنمای تخصصی پترواسپیکو صنعت، به تحلیل علمی و عملی این پرسش می‌پردازیم.

چرا خاک‌ های زراعی به اسید سولفوریک نیاز دارند؟

خاک‌ های مناطق خشک و نیمه‌خشک به‌ طور طبیعی منشأ آهکی دارند. در این خاک‌ ها مقدار زیادی کربنات و بی‌کربنات کلسیم و منیزیم وجود دارد که مانع از پایین آمدن pH می‌شوند. زمانی که آب آبیاری نیز دارای بی‌کربنات بالا و EC زیاد باشد، وضعیت بحرانی‌ تر می‌شود. اسید سولفوریک به عنوان یکی از مواد اولیه شیمیایی با ورود به خاک، واکنش‌ های شیمیایی متعددی را رقم می‌زند که وضعیت فیزیکی و شیمیایی محیط ریشه را دگرگون می‌کند.

بیشتر بخوانید :

اسید سولفوریک چیست

اسید سولفوریک در کشاورزی

اثر اسید سولفوریک بر کاهش pH و آزادسازی عناصر تثبیت‌شده

اسیدیته خاک (pH) نقش مستقیمی در قابلیت دسترسی عناصر غذایی دارد. در pH بالاتر از ۷.۵، عنصر فسفر با کلسیم پیوند تشکیل داده و به فسفات تری‌کلسیم (نامحلول و غیرقابل جذب) تبدیل می‌شود. عناصری نظیر آهن، روی، منگنز و مس نیز در این دامنه اسیدیته رسوب کرده و گیاه علائم شدید کمبود را بروز می‌دهد، حتی اگر آزمون خاک مقادیر بالایی از این عناصر را نشان دهد.اسید سولفوریک، به عنوان یک اسید دوعاملی قوی، بلافاصله یون‌ های هیدروژن آزاد می‌کند. این یون‌ ها وارد تبادل کاتیونی شده، بی‌کربنات‌ ها را خنثی می‌کنند و pH خاک را به‌ طور مقطعی و متمرکز در ناحیه ریزوسفر (اطراف ریشه) کاهش می‌دهند.
طی این واکنش پیوندهای سخت نامحلول کلسیم شکسته می‌شود.با کاهش pH موضعی، فسفر و ریزمغذی‌ های رسوب‌کرده از پیوندهای شیمیایی آزاد شده و در محلول خاک به فرم یون‌ های قابل جذب برای ریشه درمی‌آیند.عنصر گوگرد که یکی از عناصر ضروری برای ساخت اسیدهای آمینه (متیونین و سیستئین) و بهبود عطر و طعم محصول است، به شکل سولفات تأمین می‌شود.

شستشوی سدیم و اصلاح خاک‌ های سدیمی و آهکی

یکی از بزرگ‌ ترین چالش‌ های مزارع، بالا رفتن درصد سدیم قابل تبادل (ESP) و تجمع نمک در منطقه ریشه است. یون سدیم به دلیل شعاع هیدراته بزرگ، ذرات رس را از یکدیگر متلاشی کرده و اصطلاحاً پدیده پراکندگی (Dispersion) خاک را پدید می‌آورد. در اثر این رویداد، منافذ خاک مسدود شده، نفوذپذیری آب به شدت افت می‌کند و در سطح خاک لایه سخت نفوذناپذیر (Hardpan) شکل می‌گیرد.در این حالت، استفاده مستقیم از آب جهت آبشویی بی‌اثر است چون آب نمی‌تواند به اعماق نفوذ کند. اسید سولفوریک با کربنات کلسیم موجود در خاک واکنش داده و سولفات کلسیم آبدار (گچ با حلالیت و خلوص بسیار بالا) تولید می‌کند. کلسیم آزاد شده دارای بار مثبت دو ظرفیتی است، بنابراین جایگزین سدیم تک‌ظرفیتی در سطح کلوئیدهای خاک می‌شود.
سدیم آزاد شده وارد محلول خاک شده و با یک آبیاری سنگین به اعماق زیرین خاک شسته می‌شود. در نتیجه، خاک به حالت خاکدانه‌ای (Flocculation) برمی‌گردد، لوله‌ های مویین و منافذ هوا باز شده و تهویه ریشه احیا می‌گردد. طبق دستورالعمل‌ های مدیریت خاک‌ های شور و سدیمی سازمان فائو (FAO Soils Portal)، اصلاح خاک‌ های آهکی سدیمی با اسید سولفوریک، نسبت به استفاده از گچ کشاورزی، سرعتی به مراتب بالاتر در احیای نفوذپذیری آب نشان می‌دهد.

عوامل کلیدی در تعیین میزان مصرف اسید سولفوریک در هکتار

ارائه یک نسخه واحد برای تمام زمین‌ ها غیرعلمی است. تعیین میزان مصرف اسید سولفوریک در کشاورزی نیازمند بررسی چند فاکتور کلیدی است که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

بافت خاک و ظرفیت بافری (خاک سبک، لومی یا سنگین)

ظرفیت بافری (Buffering Capacity) توانایی خاک در مقاومت در برابر تغییرات pH است. خاک‌ های رسی با ظرفیت تبادل کاتیونی (CEC) بالا، بیشترین مقاومت را در برابر افت pH نشان می‌دهند؛ یعنی برای کاهش یک واحد pH در یک خاک رسی، ممکن است تا سه برابر بیشتر از یک خاک شنی به اسید نیاز داشته باشید.
خاک‌های شنی و سبک: دارای ظرفیت بافری پایین هستند. با مقادیر کم اسید، pH آن‌ها سریعاً افت می‌کند؛ بنابراین ریسک مسمومیت و سوختگی ریشه در این خاک‌ ها بالاتر است و باید مقادیر اسید در چند نوبت کوچک تزریق شود.
خاک‌ های رسی و سنگین: مقاومت بالایی دارند و واکنش‌ ها در آن‌ها کندتر است. برای باز کردن ساختار رس و تغییر ساختار، نیاز به دوزهای بالاتری از اسید خواهد بود.
خاک‌ های لومی: رفتار متعادلی دارند و استانداردهای پایه معمولاً بر اساس این نوع بافت کالیبره می‌شوند.

نکته مهم: ظرفیت بافری معیاری از توانایی یک محلول بافر برای مقاومت در برابر تغییرات pH هنگام اضافه شدن اسید یا باز قوی است

درصد کربنات کلسیم آزاد (آهک فعال) و شوری (EC)

آهک فعال یا کربنات کلسیم آزاد خنثی‌کننده اصلی اسید است. هر قطره اسیدی که وارد خاک می‌شود، قبل از آنکه بتواند pH کلی توده خاک را دگرگون کند، توسط کربنات‌ ها جذب و خنثی می‌شود.
اگر میزان آهک خاک زیر ۵ درصد باشد، خاک واکنش سریعی نشان می‌دهد.
در خاک‌ هایی با آهک بالای ۱۵ تا ۲۰ درصد، تلاش برای کاهش دائمی pH کل پروفیل خاک بیهوده و بسیار پرهزینه است؛ در این سناریو، هدف از مصرف اسید تنها کاهش موضعی pH در محدوده نوار آبیاری (ریزوسفر) جهت آزادسازی عناصر غذایی است.
از طرف دیگر، باید شوری اولیه خاک (EC) مد نظر قرار گیرد. اسید سولفوریک پس از واکنش با ترکیبات خاک، موقتاً هدایت الکتریکی (EC) محلول خاک را افزایش می‌دهد؛ زیرا کاتیون‌ ها و آنیون‌ ها آزاد می‌شوند. در نتیجه در خاک‌ هایی با شوری بسیار بحرانی، تزریق اسید باید حتماً با حجم آب کافی جهت آبشویی همزمان نمک‌ ها همراه باشد.

نوع محصول زراعی یا باغی و مقاومت ریشه

سیستم ریشه‌ای گیاهان مختلف حساسیت‌ های متفاوتی نسبت به اسیدیته و غلظت یون سولفات نشان می‌دهد:
درختان با ریشه‌ دوانی عمیق نظیر پسته و زیتون، پایداری بالایی در برابر تغییرات دارند و تحمل بهتری نسبت به آب‌ های شور و قلیایی نشان می‌دهند.
محصولاتی مانند انار، گردو، و مرکبات سیستم ریشه‌ای سطحی‌ تر و حساس‌ تری دارند و تزریق اسید غلیظ در نزدیکی ریشه طوقه می‌تواند موجب تنش شدید و ریزش برگ آن‌ها گردد.
گیاهان زراعی علفی و صیفی‌جات (مانند گوجه‌ فرنگی، خیار و خربزه) سیستم ریشه موئین بسیار ظریفی دارند که اعمال اسید برای آن‌ها نیازمند رقیق‌سازی چندبرابری و تنظیم دقیق دوز است.

میزان مصرف اسید سولفوریک در هکتار چقدر است؟ (محاسبه و دوز استاندارد)

برای تعیین دقیق اینکه میزان مصرف اسید سولفوریک در هکتار چقدر است، باید بین «خنثی‌سازی کربنات آب آبیاری» و «اصلاح لایه خاک» تفاوت قائل شد.

فرمول کلی و راهنمای آزمایشگاهی تخمین اسید مورد نیاز

اگر هدف خنثی کردن بی‌کربنات آب آبیاری باشد تا از تشکیل رسوب و افزایش pH جلوگیری شود، از روابط استوکیومتری آب استفاده می‌شود. برای خنثی کردن هر میلی‌اکی‌والان بر لیتر بی‌کربنات در یک متر مکعب آب آبیاری، به حدود ۴۹ گرم اسید سولفوریک خالص (معادل حدود ۵۲ تا ۵۵ گرم اسید تجاری ۹۸٪) نیاز است.اما در صورتی که هدف اصلاح خاک سدیمی (کاهش ESP) باشد، از رابطه تجربی اصلاح خاک استفاده می‌شود:
مقدار گپ موردنیاز(تن در هکتار) = ۰/۰۸۶ * CEC * (ESP۱ – ESP۲ )
از آنجا که وزن مولکولی اسید سولفوریک ۹۸ و وزن مولکولی گچ خالص ۱۷۲ است، بر اساس واکنش‌ های شیمیایی، هر ۱ تن گچ خالص معادل ۰.۵۷ تن (حدود ۳۱۰ لیتر) اسید سولفوریک غلیظ تجاری عمل می‌کند. بنابراین، برای خاک‌ هایی که نیاز به ۲ تن گچ دارند، تزریق حدود ۶۰۰ تا ۶۲۰ لیتر اسید در هکتار به صورت تقسیط شده مورد نیاز خواهد بود.

جدول مصرف اسید سولفوریک بر اساس نوع بافت و اسیدیته خاک

جدول زیر دوز مصرف پیشنهادی در هر دوره آبیاری یا طی یک فصل زراعی را به صورت میانگین برای رسیدگی موضعی به خاک نشان می‌دهد (بر مبنای اسید تجاری با خلوص ۹۵ تا ۹۸ درصد)

بافت خاک	درصد آهک خاک (TNV)	میزان pH اولیه	میانگین دوز مصرفی در هکتار (لیتر در فصل)	تعداد دفعات توصیه شده (تقسیط)
سبک و شنی	کمتر از ۵٪	۷.۸ – ۸.۲	۵۰ تا ۸۰ لیتر	۳ تا ۴ نوبت (هر نوبت ۱۵ تا ۲۰ لیتر)
لومی و متوسط	۵٪ تا ۱۰٪	۷.۹ – ۸.۴	۱۰۰ تا ۲۰۰ لیتر	۳ تا ۵ نوبت (هر نوبت ۳۰ تا ۴۰ لیتر)
رسی و سنگین	۱۰٪ تا ۱۵٪	۸.۰ – ۸.۵	۲۰۰ تا ۳۵۰ لیتر	۴ تا ۶ نوبت (هر نوبت ۵۰ تا ۶۰ لیتر)
شور و سدیمی شدید	بالای ۱۵٪	بالای ۸.۵	۳۰۰ تا ۵۰۰ لیتر	نیازمند برنامه‌ریزی تقسیط ماهانه با آبشویی سنگین

(توجه: مصرف یکباره بیش از ۷۰ لیتر در هکتار در یک نوبت آبیاری توصیه نمی‌شود و حتماً باید دوز مصرفی را در طول دوره رشد یا فصل خواب تقسیم نمود)

میزان مصرف اسید سولفوریک در باغات پسته، مرکبات و درختان میوه

باغات پسته

پسته یکی از مقاوم‌ ترین گونه‌ ها به شرایط شوری و آهک است، با این حال بیشترین بازده مصرف اسید سولفوریک در باغات پسته گزارش شده است.
دوز متوسط سالانه: ۱۵۰ تا ۳۰۰ لیتر در هکتار.
نحوه مصرف: در باغات پسته، معمولاً بخش عمده این دوز (بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ لیتر) در فصل خواب (آذر تا بهمن) همراه با آب سنگین زمستانه (آب یخ‌آب یا شستشو) مصرف می‌شود تا سدیم را از حوزه فعالیت ریشه خارج کند.
بخش باقیمانده (۵۰ تا ۱۰۰ لیتر) در طول فصل رشد در ماه‌ های اردیبهشت و تیر به شکل رقیق‌شده جهت تسهیل جذب فسفر و پر شدن مغز پسته در سیستم تزریق می‌گردد.

مرکبات و درختان میوه هسته‌دار و دانه‌دار

مرکبات ریشه‌ های ظریف‌ تری دارند و PH بهینه آن‌ها بین ۶ تا ۷ است.
دوز متوسط سالانه: ۵۰ تا ۱۲۰ لیتر در هکتار.
اسید باید حتماً در دفعات متعدد (حداکثر ۲۰ تا ۳۰ لیتر در هر نوبت) همراه با آب کامل استفاده شود.
مصرف اسید در زمان گلدهی و اوایل تشکیل میوه به دلیل حساسیت هورمونی گیاه ممنوع است.

دوز مصرفی در محصولات زراعی (گندم، جو، ذرت و صیفی‌جات)

در محصولات زراعی با توجه به طول فصل رشد کوتاه‌ تر، شیوه مصرف تفاوت دارد:
گندم و جو: مقدار ۵۰ تا ۸۰ لیتر در هکتار در مرحله پنجه‌زنی تا ساقه رفتن، به همراه آب اول یا دوم بهاره باعث آزاد شدن فسفر تثبیت‌شده و رشد طولی پنجه‌ ها می‌شود.
ذرت: ۶۰ تا ۱۰۰ لیتر در هکتار در ۲ نوبت (مرحله ۶ تا ۸ برگی و قبل از ظهور تاسل).
صیفی‌جات (گوجه‌ فرنگی، سیب‌ زمینی و هندوانه): با توجه به استفاده از نوارهای تیپ (آبیاری قطره‌ای)، مصرف اسید با هدف شستشوی نوارها و کاهش pH محیط ریشه صورت می‌گیرد. دوز مصرفی ۲۰ تا ۴۰ لیتر در هکتار در طول فصل و در دفعات ۳ تا ۵ لیتری در هر نوبت آبیاری است تا آسیبی به بافت نوارهای تیپ و گیاهچه وارد نشود.

بهترین زمان و نحوه مصرف اسید سولفوریک در کشاورزی

تزریق اشتباه اسید سولفوریک می‌تواند تمام مزایای آن را معکوس کرده و خسارت‌ های جبران‌ناپذیر به شبکه آبرسانی و خاک وارد سازد. در ادامه بهترین زمان مصرف اسید سولفوریک در کشاورزی را بررسی می‌کنیم.

تقویم زمانی مصرف (فصل خواب درختان در مقابل فصل رشد)

بهترین استراتژی مصرف اسید سولفوریک در کشاورزی مدرن بر پایه تفکیک فصول تدوین می‌شود:

فصل خواب (پاییز و زمستان):

هدف: اصلاح ساختار فیزیکی خاک، خارج کردن سدیم و خنثی‌سازی کربنات‌ های عمقی.
در این دوره، ریشه‌ ها غیرفعال هستند، بنابراین می‌توان از غلظت‌ های بالاتر (مثلاً ۵۰ تا ۸۰ لیتر در هر هکتار در یک نوبت آبیاری) استفاده کرد. این کار با همراهی یک آبشویی سنگین زمستانه، منطقه رشد ریشه را برای بهار پاکسازی می‌کند.

فصل رشد (بهار و تابستان):

هدف: تنظیم EC و pH نوار باریک ریشه، باز کردن کلات‌ های طبیعی و تسهیل جذب آهن و روی.
دوزها باید کاملاً سبک (۱۰ تا ۲۵ لیتر در هکتار) و با فواصل منظم اعمال شوند تا شوک اسیدی به گیاه وارد نشود.

روش تزریق ایمن در سیستم آبیاری قطره‌ای و غرقابی

در سیستم آبیاری قطره‌ای (تحت فشار)

اسید سولفوریک علاوه بر اصلاح خاک، رسوبات کربنات کلسیم و جلبک‌ ها را از قطره‌چکان‌ ها پاک می‌کند.
محل تزریق: اسید باید حتماً قبل از فیلتراسیون دیسکی یا توری و توسط پمپ‌ های تزریق ضداسید (محرک پیستونی سرامیکی یا دیافراگمی PVDF) یا سیستم ونتوری پلیمری مقاوم تزریق شود.
قانون رقت آب آبیاری: pH نهایی آب خروجی از قطره‌چکان نباید هرگز کمتر از ۵.۵ تا ۶ افت کند. اندازه‌گیری با pHمتر پرتابل در انتهای لترال‌ ها ضروری است.
شستشوی لوله‌ ها: پس از پایان تزریق اسید، سیستم باید حداقل به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه با آب خالص کار کند تا تمام قطرات اسید از لوله‌ ها و شیرآلات تخلیه شود.

در سیستم آبیاری غرقابی و کرتی

در جوی‌ های سنتی، از بشکه‌ های شیردار پلی‌اتیلنی مقاوم به اسید استفاده می‌شود. بشکه بر روی مظهر قنات یا دهانه ورودی آب به مزرعه مستقر شده و جریان اسید به صورت قطره‌ای با سرعت ملایم در جریان آب خروشان تنظیم می‌شود تا تلاطم جریان، اختلاط کامل را قبل از ورود آب به کرت‌ ها تضمین نماید.

خطرات مصرف بیش از حد و آسیب به میکروارگانیسم‌ های خاک

اسید سولفوریک یک شمشیر دولبه است. تخطی از دوزهای مجاز خطرات جدی زیر را در پی دارد:
عقیم‌سازی بیولوژیکی خاک: باکتری‌ های مفید خاکزی، از جمله باکتری‌ های حل‌کننده فسفات، باکتری‌ های تثبیت‌کننده نیتروژن (ازوتوباکتر) و قارچ‌ های میکوریزا در برابر اسیدیته زیر ۵ بسیار آسیب‌پذیرند. استفاده مداوم و کنترل‌نشده، خاک زنده را به بستری مرده و عاری از فعالیت زیستی تبدیل می‌کند
مسمومیت با آلومینیوم و منگنز: با کاهش بیش از حد pH (به زیر ۵)، حلالیت آلومینیوم و منگنز در خاک به شدت بالا رفته و ریشه‌ ها دچار مسمومیت عناصر سنگین و توقف رشد می‌شوند.
تخریب هوموس خاک: غلظت‌ های بسیار تند اسید سبب سوختن و اکسیداسیون سریع مواد آلی و هوموس خاک می‌شود.

بیشتر بخوانید :

کاربرد اسید سولفوریک در صنعت

مصارف خانگی اسید سولفوریک

جمع‌ بندی

اسید سولفوریک یکی از قدرتمندترین، اثربخش‌ ترین و در عین حال ارزان‌ ترین ابزارهای اصلاح خاک و آزادسازی عناصر غذایی در اراضی آهکی به شمار می‌رود. پاسخ نهایی به این سوال که میزان مصرف اسید سولفوریک در هکتار چقدر است، یک رقم ثابت نیست؛ این متغیر مستقیماً به بافت خاک، درصد آهک، هدایت الکتریکی (EC) و نوع گونه کشت‌شده بستگی دارد و معمولاً دامنه‌ای بین ۵۰ تا ۳۵۰ لیتر در هکتار در طول یک سال زراعی را شامل می‌شود.
کلید موفقیت در استفاده از این ترکیب، رعایت اصل «تقسیط در مصرف»، تزریق یکنواخت در فصول مناسب (به‌ ویژه فصل خواب) و رعایت سخت‌گیرانه پروتکل‌ های ایمنی است. مصرف حساب‌شده اسید، نفوذپذیری آب را افزایش داده، شبکه آبیاری را جرم‌زدایی نموده و بازده کوددهی شما را تا چند برابر ارتقا می‌دهد.
تعیین دقیق میزان مصرف اسید سولفوریک در هکتار تنها نیمی از مسیر است؛ نیم دیگر، استفاده از اسیدی با خلوص استاندارد است تا خاک دچار ناخالصی‌ ها و فلزات سنگین نشود. پترواسپیکو صنعت با برند اختصاصی وسترون، اسید سولفوریک ۹۸.۵ درصد خالص را به‌ صورت عمده در قالب گالن‌ های ۲۵ و ۵۰ کیلویی، بشکه و تانکر با تضمین کیفیت و ارسال سریع در اختیارتان قرار می‌دهد. علاوه بر اسید سولفوریک، پترواسپیکو تولید کننده کود شیمیایی و مواد شیمیایی دیگری از جمله سود پرک، سود مایع و سولفات آلومینیوم نیز می‌باشد و می‌توانید سبد مواد شیمیایی مورد نیاز خود را یکجا تأمین کنید.
برای دریافت مشاوره جهت محاسبه حجم مورد نیاز و اطلاع از شرایط فروش، کافی است با شماره های : 26299035-021 یا 09388397814 تماس بگیرید و سفارش خود را ثبت کنید.

سوالات متداول

آیا مصرف اسید سولفوریک لوله‌ های آبیاری قطره‌ای را سوراخ نمی‌کند؟

خیر؛ لوله‌ های پلی‌اتیلن (PE) مقاومت شیمیایی بالایی در برابر اسید سولفوریک دارند. در واقع، یکی از کاربردهای اسید سولفوریک شستشوی شبکه‌ های قطره‌ای و حذف رسوبات کربناتی و جلبکی از داخل نازل‌ هاست. با این حال، اجزای برنجی، فلزی یا اتصالات غیراستاندارد در سیستم آبیاری در تماس با اسید دچار خوردگی می‌شوند و تزریق باید با پمپ‌ های مخصوص پلیمری ضداسید انجام گیرد.

آیا اسید سولفوریک می‌تواند به طور کامل جایگزین گوگرد بنتونیت‌دار شود؟

اسید سولفوریک اثر آنی و فوری دارد؛ زیرا نیازی به اکسیداسیون بیولوژیکی ندارد. در مقابل، گوگرد بنتونیت‌دار یا میکرونیزه برای تبدیل شدن به اسید سولفوریک و سولفات به ماه‌ ها زمان، رطوبت مداوم و فعالیت باکتری‌ های تیوباسیلوس در خاک نیاز دارد که در خاک‌ های سرد یا خشک کشور این فرآیند بسیار کند پیش می‌رود. بنابراین برای اصلاح فوری و واکنش سریع، اسید سولفوریک ترجیح داده می‌شود، اما گوگرد گرانوله اثر پایدارتر و طولانی‌مدت‌ تری در خاک دارد.

آیا می‌توان اسید سولفوریک را همراه با کودهای کشاورزی مخلوط کرد؟

خیر، به هیچ وجه نباید اسید سولفوریک غلیظ را مستقیماً با کودهای شیمیایی در یک تانک مخلوط کرد. به ویژه اختلاط اسید با کودهای حاوی کلسیم (مانند نیترات کلسیم) باعث تشکیل رسوب غیرقابل حل گچ در تانک می‌شود و اختلاط با ترکیبات هیومیکی، اسید هیومیک را رسوب داده و غیرفعال می‌سازد. اسید را باید به صورت جداگانه یا صرفاً با آب آبیاری رقیق کرد.